Γιάννης Ρίτσος - Ἡ σονάτα τοῦ σεληνόφωτος.



Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Ὅταν ἔχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οἱ σκιὲς μὲς στὸ σπίτι, ἀόρατα χέρια τραβοῦν τὶς κουρτίνες, ἕνα δάχτυλο ἀχνὸ γράφει στὴ σκόνη τοῦ πιάνου λησμονημένα λόγια - δὲ θέλω νὰ τ᾿ ἀκούσω. Σώπα.

Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου λίγο πιὸ κάτου, ὡς τὴ μάντρα τοῦ τουβλάδικου, ὡς ἐκεῖ ποὺ στρίβει ὁ δρόμος καὶ φαίνεται ἡ πολιτεία τσιμεντένια κι ἀέρινη, ἀσβεστωμένη μὲ φεγγαρόφωτο τόσο ἀδιάφορη κι ἄϋλη, τόσο θετικὴ σὰν μεταφυσικὴ ποὺ μπορεῖς ἐπιτέλους νὰ πιστέψεις πὼς ὑπάρχεις καὶ δὲν ὑπάρχεις πὼς ποτὲ δὲν ὑπῆρξες, δὲν ὑπῆρξε ὁ χρόνος κ᾿ ἡ φθορά του. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Θὰ καθίσουμε λίγο στὸ πεζούλι, πάνω στὸ ὕψωμα, κι ὅπως θὰ μᾶς φυσάει ὁ ἀνοιξιάτικος ἀέρας μπορεῖ νὰ φαντάζουμε κιόλας πὼς θὰ πετάξουμε, γιατί, πολλὲς φορές, καὶ τώρα ἀκόμη, ἀκούω τὸ θόρυβο τοῦ φουστανιοῦ μου, σὰν τὸ θόρυβο δυὸ δυνατῶν φτερῶν ποὺ ἀνοιγοκλείνουν, κι ὅταν κλείνεσαι μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν ἦχο τοῦ πετάγματος νιώθεις κρουστὸ τὸ λαιμό σου, τὰ πλευρά σου, τὴ σάρκα σου, κι ἔτσι σφιγμένος μὲς στοὺς μυῶνες τοῦ γαλάζιου ἀγέρα, μέσα στὰ ρωμαλέα νεῦρα τοῦ ὕψους, δὲν ἔχει σημασία ἂν φεύγεις ἢ ἂν γυρίζεις οὔτε ἔχει σημασία ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου, δὲν εἶναι τοῦτο ἡ λύπη μου - ἡ λύπη μου εἶναι ποὺ δὲν ἀσπρίζει κ᾿ ἡ καρδιά μου. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Το κορίτσι της βροχής

Αγαπάει τη βροχή,τα σύννεφα,τη πρωινή πάχνη πανω στα τριαντάφυλλα.
Δεν ξέρει τι θέλει..Ποτέ δεν ήξερε και ποτέ δεν θα ξέρει.
Θέλει να βλέπει χαμογελαστούς ανθρώπους παρα τις κακουχίες τους,να λάμπουν στο δρόμο,να μιλάνε σωστά,να είναι πάντα ειλικρινείς και αληθινοί.
Της αρέσει να ονειρεύεται και να τραγουδάει..Και ίσως περισσότερο να χορεύει. Και μικρή ήθελε να γίνει ακροβάτης σε τσίρκο για "να χορεύω και να κάνω τους άλλους να γελούν". Της αρέσουν και τα ανέκδοτα όσο χαζά κι αν είναι, γιατί "τα ανέκδοτα είναι για να γελάει ο κόσμος".
Πιστεύει στη δικαιοσύνη του Θεού, στην δύναμη των ανθρώπων για αλλαγή και στη Τέχνη.
Λατρεύει τα ζώα, τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας, τις καλές πράξεις, τα παιχνιδάδικα και τα Χριστούγεννα...Αααα και το Παρίσι.!
Η πρώτη εντύπωση που σχηματίζει για έναν άνθρωπο είναι πάντα η σωστή. Προσέχει τον άλλον μέσα σε 30 δευτερόλεπτα και μπορεί αμέσως να σου πει τα πλεονεκτήματα κ μειονεκτήματα της εμφανισής του.
Λεπτομερής,τελειομανής,ενθουσιώδης,coach potato,κοινωνική και κολλημένη με το ίντερνετ.
Δεν θα της αλλάξεις εύκολα γνώμη και αν προσπαθήσεις να την πείσεις με άσχημο τρόπο για κάτι να ξέρεις ότι θα είναι η τελευταία φορά που θα την δείς.
Πιστεύει στον ανεκπλήρωτο έρωτα και ξέρει πως δεν υπάρχει το "άλλο μισό". Θα μπορούσε να κρατήσει μια σχέση ακόμα κι αν έβλεπε τον άλλον 2 φορές το χρόνο αλλά αν ξενερώσει έστω και με κάτι μηδαμινό μην περιμένεις να ξανασηκώσει το δαχτυλάκι της.
Αγαπά και θέλει να την αγαπούν γιατί το έχει ανάγκη.


Είμαι όλα αυτά που λένε για τους Ταύρους
Δεν χρειάζεται να σου αρέσω,δεν είμαι δημοσίευση στο facebook 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου