Γιάννης Ρίτσος - Ἡ σονάτα τοῦ σεληνόφωτος.



Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Ὅταν ἔχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οἱ σκιὲς μὲς στὸ σπίτι, ἀόρατα χέρια τραβοῦν τὶς κουρτίνες, ἕνα δάχτυλο ἀχνὸ γράφει στὴ σκόνη τοῦ πιάνου λησμονημένα λόγια - δὲ θέλω νὰ τ᾿ ἀκούσω. Σώπα.

Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου λίγο πιὸ κάτου, ὡς τὴ μάντρα τοῦ τουβλάδικου, ὡς ἐκεῖ ποὺ στρίβει ὁ δρόμος καὶ φαίνεται ἡ πολιτεία τσιμεντένια κι ἀέρινη, ἀσβεστωμένη μὲ φεγγαρόφωτο τόσο ἀδιάφορη κι ἄϋλη, τόσο θετικὴ σὰν μεταφυσικὴ ποὺ μπορεῖς ἐπιτέλους νὰ πιστέψεις πὼς ὑπάρχεις καὶ δὲν ὑπάρχεις πὼς ποτὲ δὲν ὑπῆρξες, δὲν ὑπῆρξε ὁ χρόνος κ᾿ ἡ φθορά του. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Θὰ καθίσουμε λίγο στὸ πεζούλι, πάνω στὸ ὕψωμα, κι ὅπως θὰ μᾶς φυσάει ὁ ἀνοιξιάτικος ἀέρας μπορεῖ νὰ φαντάζουμε κιόλας πὼς θὰ πετάξουμε, γιατί, πολλὲς φορές, καὶ τώρα ἀκόμη, ἀκούω τὸ θόρυβο τοῦ φουστανιοῦ μου, σὰν τὸ θόρυβο δυὸ δυνατῶν φτερῶν ποὺ ἀνοιγοκλείνουν, κι ὅταν κλείνεσαι μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν ἦχο τοῦ πετάγματος νιώθεις κρουστὸ τὸ λαιμό σου, τὰ πλευρά σου, τὴ σάρκα σου, κι ἔτσι σφιγμένος μὲς στοὺς μυῶνες τοῦ γαλάζιου ἀγέρα, μέσα στὰ ρωμαλέα νεῦρα τοῦ ὕψους, δὲν ἔχει σημασία ἂν φεύγεις ἢ ἂν γυρίζεις οὔτε ἔχει σημασία ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου, δὲν εἶναι τοῦτο ἡ λύπη μου - ἡ λύπη μου εἶναι ποὺ δὲν ἀσπρίζει κ᾿ ἡ καρδιά μου. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Οι ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα

Κυριολεκτική έννοια
(με τη ματιά ενός λογικόυ ανθρώπου) :

Ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα είναι οι μέρες κατα τις οποίες η καταστάση του καιρού απέχει πολύ απο τα συνηθισμένα του χειμώνα. Με άλλα λόγια ηλιόλουστες μέρες με ελαφρύ ψυχρό αεράκι που ανοίγεις το παραθύρι σου σαν ξυπνήσεις και σκέφτεσαι " Η πλάση μας χαμογελάει σήμερα" . Είναι οι μέρες που εκτιμούνται απο κάθε κατσούφη και οι μέρες που όλες οι γυναίκες/σύζυγοι/μανάδες λένε στους άντρες/συζύγους/γιούς τους "Δεν πάμε μια βόλτα παραλιακά; Έχει υπέροχο καιρό"



Μεταφορική έννοια
(με τη ματιά ενός ονειροπόλου) :

Ανοιξιάτικη μέρα μπορεί να θεωρηθεί η οποιαδήποτε μέρα ανεξαρτήτως καιρού αρκεί να αισθανόμαστε ότι κάτι όμορφο και σημαντικό έγινε τότε. Όπως και η άνοιξη είναι η εποχή της ελπίδας και όλη η φύση ξαναζωντανεύει,έτσι και αυτές τις μέρες χάνεται ένα γκρίζο κομματάκι που ενδεχομένως μας στεναχωρούσε. Και όλα μας φαίνονται πιο όμορφα και αισιόδοξα. Σπάνιες και επικίνδυνα ευχάριστες μέρες.
Οι ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα της ψυχής μας





"Μυρωδιά από ανοιξιάτικη μέρα
είμαστε ένα με τον αέρα." Λεωνίδας Μπαλάφας
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)