Γιάννης Ρίτσος - Ἡ σονάτα τοῦ σεληνόφωτος.



Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Ὅταν ἔχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οἱ σκιὲς μὲς στὸ σπίτι, ἀόρατα χέρια τραβοῦν τὶς κουρτίνες, ἕνα δάχτυλο ἀχνὸ γράφει στὴ σκόνη τοῦ πιάνου λησμονημένα λόγια - δὲ θέλω νὰ τ᾿ ἀκούσω. Σώπα.

Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου λίγο πιὸ κάτου, ὡς τὴ μάντρα τοῦ τουβλάδικου, ὡς ἐκεῖ ποὺ στρίβει ὁ δρόμος καὶ φαίνεται ἡ πολιτεία τσιμεντένια κι ἀέρινη, ἀσβεστωμένη μὲ φεγγαρόφωτο τόσο ἀδιάφορη κι ἄϋλη, τόσο θετικὴ σὰν μεταφυσικὴ ποὺ μπορεῖς ἐπιτέλους νὰ πιστέψεις πὼς ὑπάρχεις καὶ δὲν ὑπάρχεις πὼς ποτὲ δὲν ὑπῆρξες, δὲν ὑπῆρξε ὁ χρόνος κ᾿ ἡ φθορά του. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Θὰ καθίσουμε λίγο στὸ πεζούλι, πάνω στὸ ὕψωμα, κι ὅπως θὰ μᾶς φυσάει ὁ ἀνοιξιάτικος ἀέρας μπορεῖ νὰ φαντάζουμε κιόλας πὼς θὰ πετάξουμε, γιατί, πολλὲς φορές, καὶ τώρα ἀκόμη, ἀκούω τὸ θόρυβο τοῦ φουστανιοῦ μου, σὰν τὸ θόρυβο δυὸ δυνατῶν φτερῶν ποὺ ἀνοιγοκλείνουν, κι ὅταν κλείνεσαι μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν ἦχο τοῦ πετάγματος νιώθεις κρουστὸ τὸ λαιμό σου, τὰ πλευρά σου, τὴ σάρκα σου, κι ἔτσι σφιγμένος μὲς στοὺς μυῶνες τοῦ γαλάζιου ἀγέρα, μέσα στὰ ρωμαλέα νεῦρα τοῦ ὕψους, δὲν ἔχει σημασία ἂν φεύγεις ἢ ἂν γυρίζεις οὔτε ἔχει σημασία ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου, δὲν εἶναι τοῦτο ἡ λύπη μου - ἡ λύπη μου εἶναι ποὺ δὲν ἀσπρίζει κ᾿ ἡ καρδιά μου. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Μίλα μου για τον Έρωτα

Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη,
συ που κυριαρχείς όπου κι αν πατήσεις,
συ που ξενυχτάς τα κορίτσια
με τα τρυφερά μάγουλα,
που δρασκελάς πάν' από θάλασσες
και τρυπώνεις στους κήπους,
κανείς δε γλυτώνει από 'σε,
μήτε Θεός μήτε θνητός.
Όποιον αγγίξεις, τονε παλαβώνεις.
Συ, άνθρωπο φρόνιμον εξωθείς
στ' αδικο και στο χαμό,
συ π' άναβεις ταραχή κι αμάχη
ανάμεσα σε γιο και πατέρα,
νικά πόθος και λαχταρα για τη γλυκομάτα νύφη,
κόντρα σ' όλους τους μεγάλους νόμους.
Σαν ατάραχος Θεός τους περγελάς, ω Αφροδίτη.
Ήδη τώρα κι εγώ παρανομώ
που δε μπορώ να κρατήσω τα δάκρυα,
βλέποντας τη δύστυχη Αντιγόνη
να τη σέρνουν άκαιρα στον τάφο
που μέσα του μια μέρα όλοι θα μπούμε.




Δεν υπάρχει συναίσθημα εντονότερο απ'αυτόν
Κάνει τη καρδιά να χτυπάει τρελλά,το κορμί να λαχταρά,το μυαλό να ονειρεύεται
Σε αναζητώ,σε περιμένω,σε σκέφτομαι,σε θέλω
Διάθεση ανεβασμένη
Όλα ευοίωνα 
:)

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Το κορίτσι της βροχής

Αγαπάει τη βροχή,τα σύννεφα,τη πρωινή πάχνη πανω στα τριαντάφυλλα.
Δεν ξέρει τι θέλει..Ποτέ δεν ήξερε και ποτέ δεν θα ξέρει.
Θέλει να βλέπει χαμογελαστούς ανθρώπους παρα τις κακουχίες τους,να λάμπουν στο δρόμο,να μιλάνε σωστά,να είναι πάντα ειλικρινείς και αληθινοί.
Της αρέσει να ονειρεύεται και να τραγουδάει..Και ίσως περισσότερο να χορεύει. Και μικρή ήθελε να γίνει ακροβάτης σε τσίρκο για "να χορεύω και να κάνω τους άλλους να γελούν". Της αρέσουν και τα ανέκδοτα όσο χαζά κι αν είναι, γιατί "τα ανέκδοτα είναι για να γελάει ο κόσμος".
Πιστεύει στη δικαιοσύνη του Θεού, στην δύναμη των ανθρώπων για αλλαγή και στη Τέχνη.
Λατρεύει τα ζώα, τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας, τις καλές πράξεις, τα παιχνιδάδικα και τα Χριστούγεννα...Αααα και το Παρίσι.!
Η πρώτη εντύπωση που σχηματίζει για έναν άνθρωπο είναι πάντα η σωστή. Προσέχει τον άλλον μέσα σε 30 δευτερόλεπτα και μπορεί αμέσως να σου πει τα πλεονεκτήματα κ μειονεκτήματα της εμφανισής του.
Λεπτομερής,τελειομανής,ενθουσιώδης,coach potato,κοινωνική και κολλημένη με το ίντερνετ.
Δεν θα της αλλάξεις εύκολα γνώμη και αν προσπαθήσεις να την πείσεις με άσχημο τρόπο για κάτι να ξέρεις ότι θα είναι η τελευταία φορά που θα την δείς.
Πιστεύει στον ανεκπλήρωτο έρωτα και ξέρει πως δεν υπάρχει το "άλλο μισό". Θα μπορούσε να κρατήσει μια σχέση ακόμα κι αν έβλεπε τον άλλον 2 φορές το χρόνο αλλά αν ξενερώσει έστω και με κάτι μηδαμινό μην περιμένεις να ξανασηκώσει το δαχτυλάκι της.
Αγαπά και θέλει να την αγαπούν γιατί το έχει ανάγκη.


Είμαι όλα αυτά που λένε για τους Ταύρους
Δεν χρειάζεται να σου αρέσω,δεν είμαι δημοσίευση στο facebook 

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Επιθυμίες

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,
με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά --
έτσ' οι επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν
χωρίς να εκπληρωθούν· χωρίς ν' αξιωθεί καμιά
της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης



Στον αγαπημένο μου φίλο Νικόλα ,
που με έκανε να αγαπήσω τη Καβαφική ποίηση 

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Δεν υπάρχει παρατεταμένη ευτυχία...μόνο στιγμές

Γέλαμε,διασκεδάζουμε,κάνουμε τρέλλες,αγαπάμε,περνάμε όμορφα...Ζούμε! Στη καθημερινότητα μας περνάμε στιγμές που αν είχαμε ένα μαγικό κουρδιστό ρολόι όλοι θα θέλαμε να τις βάλουμε στο repeat ξανά και ξανά και ξανά! Γιατί είναι στιγμές ευτυχίας,στιγμές που τις ζήσαμε έντονα και μένουν χαραγμένες στη μνήμη και τη καρδιά μας. Όμως είναι στιγμές. Μικρής ή μεγάλης διάρκειας δεν έχει σημασία είναι μόνο στιγμές!
Είναι ουτοπικό να πιστεύουμε ότι μπορούμε να είμαστε ή να γίνουμε ευτυχισμένοι για πολύ. Δεν αμφισβητώ οτι μπορεί κάποιοι άνθρωποι να θεωρούν τους εαυτούς τους ευτυχισμένους αλλα η ευτυχία είναι μια λέξη με μεγάλο νόημα για να χρησιμοποιείται απερίσκεπτα.
Και πιστεύω,επίσης, οτι είναι καλύτερο να έχουμε μόνο στιγμές ευτυχίας γιατί μέσα σε όλα τ'άσχημα και τα μουντά της ζωής αυτές οι στιγμές μας γεμίζουν ελπίδα... Γιατί παρα το θόρυβο και τη σύγχυση της ζωής, παρ'όλες τις ψευτιές, τις αχαριστίες και τα προδομένα όνειρα, είναι ακόμα ένας υπέροχος κόσμος.



Seize the moments of happiness, love and be loved! That is the only reality in the world, all else is folly.
LEO TOLSTOY, War and Peace

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

Φίλοι

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φίλοι μας. Δεν είναι αυτοί που κάνουμε παρέα. Δεν είναι αυτοί που αναγκαστικά βγαίνουμε κάθε Σάββατο.
Είναι αυτοί που θα τους τηλεφωνήσουμε κλαίγοντας στις 3 το ξημέρωμα. Είναι αυτοί που θα τους σφήξουμε στην  αγκαλιά μας λες και εχουμέ να τους δούμε χρόνια κι ας συναντηθήκαμε και πριν 5 ώρες. Είναι αυτοί που θα σου πούν τα κακά σου και θα σε κράξουν όταν κάνεις μαλακία. Είναι αυτοί που θα φας απο το πιάτο τους,κλάψεις στο μαξιλάρι τους,πάρεις το μπουφάν τους,μαλώσεις το σκύλο τους,υπερασπιστείς στους γονείς τους,αγαπήσεις το γέλιο τους,ερωτευτείς το "εγώ"τους.


Αυτοί όμως που με τρομάζουν είναι οι υποτιθέμενοι φίλοι...Που όταν σε χρειαστούν είναι εκεί αλλά όταν δεν σε έχουν αναγκή ούτε φωνή ούτε ακρόαση.
ΟΧΙ δεν είναι φίλος αυτός που λέει ψέματα μες τη μούρη σου.
ΟΧΙ δεν είναι φίλος αυτός που αδιαφορεί για τις ανάγκες σου.
ΟΧΙ δεν είναι φίλος αυτός που σε υποβαθμίζει στους άλλους.
ΟΧΙ δεν είναι φίλος αυτός που η κακία είναι στην άκρη των χειλιών του.


Και μετά?
Τι κάνουμε μετά?
Η συνειδητοποίηση μπορεί να είναι εύκολη...Η αλλαγή όμως?

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

Δύσκολες στιγμές

Όλοι μας περνάμε...Αργά ή γρήγορα,συχνά ή σπάνια ακόμα και ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου περνάει δύσκολα.
Οι δυσκολίες ποικίλουν ανάλογα με τον άνθρωπο. Για κάποιον δυσκολία είναι να βρεί σύντροφο,για κάποιον άλλον απόχρωση μαλλιών. Η αλήθεια είναι πως δεν είναι σωστό να κρίνουμε και να ψέγουμε τι θεωρεί σημαντικό ο καθένας μας. Είναι η ζωή του,είναι οι αποφάσεις του και πραγματικά δεν μας πέφτει λόγος.

Θεωρούσα σωτήριο να μιλάμε στους φίλους μας και στους γνωστούς μας για τις δύσκολες μέρες μας. Όμως έχω καταλήξει πως κάνεις δεν μπορεί να καταλάβει τι περνάμε ακόμα κι αν του παραθέσουμε όλες τις συνιστώσες της κατάστασης. Δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι οι συμβουλές των άλλων είναι χρήσιμες αλλά κανείς δεν σε ξέρει καλύτερα και δεν σε καταλαβαίνει καλύτερα από τον εαυτό σου. Γι'αυτό και η επίλυση του προβήματος θα πρέπει να στηρίζεται κυρίως στα δικά μας κριτήρια.
Οι δύσκολες στιγμές είναι απευκταίες αλλά πολύ ουσιαστικές στη ανακατεύθυνση της προσωπικότητας του ατόμου. Αν βέβαια αυτές λαμβάνονται σοβαρά υπόψην. Και οι αποφάσεις που πέρνουμε σε μια δύσκολη στιγμή πραγματικά αξίζουν. :)


“Sometimes, if you aren’t sure about something, you have to just jump off the bridge and grow wings on your way down.”
Danielle Steel

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Οι ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα

Κυριολεκτική έννοια
(με τη ματιά ενός λογικόυ ανθρώπου) :

Ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα είναι οι μέρες κατα τις οποίες η καταστάση του καιρού απέχει πολύ απο τα συνηθισμένα του χειμώνα. Με άλλα λόγια ηλιόλουστες μέρες με ελαφρύ ψυχρό αεράκι που ανοίγεις το παραθύρι σου σαν ξυπνήσεις και σκέφτεσαι " Η πλάση μας χαμογελάει σήμερα" . Είναι οι μέρες που εκτιμούνται απο κάθε κατσούφη και οι μέρες που όλες οι γυναίκες/σύζυγοι/μανάδες λένε στους άντρες/συζύγους/γιούς τους "Δεν πάμε μια βόλτα παραλιακά; Έχει υπέροχο καιρό"



Μεταφορική έννοια
(με τη ματιά ενός ονειροπόλου) :

Ανοιξιάτικη μέρα μπορεί να θεωρηθεί η οποιαδήποτε μέρα ανεξαρτήτως καιρού αρκεί να αισθανόμαστε ότι κάτι όμορφο και σημαντικό έγινε τότε. Όπως και η άνοιξη είναι η εποχή της ελπίδας και όλη η φύση ξαναζωντανεύει,έτσι και αυτές τις μέρες χάνεται ένα γκρίζο κομματάκι που ενδεχομένως μας στεναχωρούσε. Και όλα μας φαίνονται πιο όμορφα και αισιόδοξα. Σπάνιες και επικίνδυνα ευχάριστες μέρες.
Οι ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα της ψυχής μας





"Μυρωδιά από ανοιξιάτικη μέρα
είμαστε ένα με τον αέρα." Λεωνίδας Μπαλάφας